Donderdag 16 juli: Doolin – Coral Beach (126 km)
Vandaag is de dag dat we weer vertrekken vanuit Doolin. Dat zag er dinsdag wel even anders uit, maar dankzij René, die vliegensvlug mijn onderdeel in huis had en het nog vlugger naar DHL had gebracht, had ik 24 uur later m’n onderdeel in handen.
Veel ongeloof bij de Ieren hier. Die zitten altijd 4 tot 5 dagen te wachten en ik heb het zomaar ineens. Tobbers!
Maar het begon al bij het ontbijt. Toen kwam Steve aanrijden om alvast de hoofdkoppelingscilinder eruit te halen, want stel dat het pakketje vroeg zou komen.
En toen het nieuwe onderdeel binnen was, stond hij binnen 5 minuten weer met z’n handen onder de motorkap om het in te bouwen. Hier en daar nog wat afstellen en hij doet het weer. In de tussentijd hebben wij alles weer achterin gegooid en rond 13.30 uur zijn we de camping afgereden.
We zullen ons globale plan voor de komende twee weken wel wat moeten bijstellen, maar we hebben besloten voor nu even de route te rijden zoals bedacht. Later gaan we wel bekijken welk gedeelte we moeten overslaan, want verlengen doen we niet. De overtocht naar Nederland staat op 31/7 gepland en dat blijft zo.
De koers dus naar Coral Beach. De route gaat trouwens vanaf vandaag via Google Maps op de telefoon, want het grote scherm heeft de geest gegeven. Waarschijnlijk te lang in de zon gestaan. Jammer, zeker ook omdat de achteruitrijcamera daarop wordt weergegeven. Nou ja, moet Heike wat vaker uitstappen.
We rijden voor een groot gedeelte weer over de Wild Atlantic Way, maar ook door Galway. Dat was dan weer niet zo’n goed idee: in de spits door Galway. File dus. Omdat we de laatste dagen geen boodschappen konden doen, zijn we in Galway maar weer even bij de Lidl gestopt om het rantsoen voor de komende dagen weer aan te vullen. Ook de tank zit weer vol. € 1,69 per liter hier. Dat is een stuk goedkoper dan het bier hier.
Eenmaal Galway uit ging het weer een stuk beter. We rijden dan door het National Park Connemara. Weer een heel ander landschap.
Coral Beach is niet meer dan een strandje, maar wel een plek waar je met de camper mag staan. We kwamen rond 19.30 uur aan en de dagjesmensen gingen langzaam naar huis. Een leuk plekje uitgezocht en op het gaspitje voor de camper wat eten gemaakt, terwijl de zon Ierland aan het verlaten was. Voordat het hier echt donker is, moet je wachten tot 23.00 uur.
Morgen trekken we nog iets verder naar het westen en rijden we een deel van de “Sky Road”. Niet helemaal, want die schijnt qua steilheid en breedte niet geschikt te zijn voor deze camper.
De held van de dag is toch wel René van Oudenaarde. Dankzij hem rijden we vandaag alweer en hoeven we niet het weekend in Doolin door te brengen.
fijn weer on the road again.
wat super snel geregeld zeg❣️
Heel fijn van René 👏🏼👏🏼. Nu kan het weer verder gaan. Anders wordt mijn ontbijt iedere ochtend zo saai😅
Top geregeld en weer en route.
Heb je Steve ook maar voor de zekerheid meegenomen? Je weet t maar nooit.
Wat n geluk, dat jullie weer verder kunnen.
Be n nieuwsgierig waar jullie nog allemaal heen gaan.
Ik blijf jullie enthousiast volgen.
Maar ook Steve verdient een dik compliment Rob!