14 juli: Fanore Beach & The Burren
Vandaag de Franse nationale feestdag, die het uiteindelijk niet werd omdat Frankrijk met 2-0 de halve finale verloor van Spanje, en ook de dag dat de koppelingsplaten van de camper vervangen gingen worden. Het weer is weer top, dus kom maar op.
Met 2 croissantjes van de camping op Steve gewacht die de camper kwam ophalen. Wij hadden de fietsen eraf gehaald voor een dagje “The Burren” gecombineerd met strand. Steve besloot de camper naar zijn garage te rijden. Was 900 meter verderop. Lekker, want de koppeling doet nu helemaal niets meer, maar hij zal het wel weten.
Wij hebben de fietsen gepakt en zijn de andere richting dan gisteren langs de kust, maar nu dus noordelijk, gereden. Na enige tijd kom je bij de rotsen die onder de noemer “The Burren” het landschap vormgeven.
Het is een bizar gezicht, al dat kale kalksteen. Miljoenen jaren geleden was dit blijkbaar nog een tropische zeebodem. Al die laagjes schelpen en koraal zijn samengeperst tot kalksteen, dat door verschuivingen van de aardkorst omhoog is geduwd. Voeg daar een flinke ijstijd aan toe die de boel kaal heeft geschraapt en voilà: je hebt een soort buitenaards maanlandschap in Ierland liggen.
Verder gefietst naar Fanore Beach.
Een stop bij Pub O’Donohue voor een bakkie.
Ik wist trouwens niet dat ze in Ierland ook zebra’s hebben, maar we kwamen er toch echt eentje tegen.
Na een uurtje rijden kwamen we in Fanore Beach aan. We hebben de ecostand gebruikt (dus zelf veel getrapt) omdat we niet goed wisten of we anders ook weer terug konden komen. Uiteindelijk is dat allemaal met gemak gelukt.
Plekje op het strand vinden was niet moeilijk. Heel lang en omdat het eb was ook heel breed. Temperatuur was 25 graden maar het zeewater 16. Koud dus.
Na 14.00 uur weer richting camping, want de camper zou ergens tussen 4 en 5 klaar zijn. Nog even gegeten bij dezelfde zaak als gisteren, maar deze keer koos ik voor de crabclaws. Dat bleek een succes. Vingers aflikken.
Na het eten bericht van Steve of we in de buurt waren. Dat was zo, dus binnen 5 minuten waren we bij z’n garage. Goed en slecht nieuws. De koppelingsplaten zaten erin, maar de koppelingshoofdcilinder moet ook vervangen worden. Hij wilde dat wel doen, maar omdat we een linksgestuurde auto hebben is het hier in Ierland niet te krijgen. Minimaal 4 tot 5 dagen voor het er is.
Hmmm, domper dus. Geen auto, geen huis. Plannen moeten worden aangepast. Steve stelde voor om de camper weer naar de camping te rijden zodat we wel al onze spullen hebben en gewoon kunnen slapen. Voor dit moment de beste oplossing en zo gebeurde het. Camper staat nu weer op ons plekkie en nu is het even afwachten wanneer het onderdeel er is. Wij zullen ons de komende dagen hier best gaan vermaken dus dat is het punt niet, maar het plan was anders. Tja, shit happens, maar we liggen er niet wakker van. Wel heel fijn dat het superweer is hier. Dat scheelt alles.
Voor morgen nog geen concrete plannen.
