Donderdag 23 juli Derry – Malin Head
Weer zo’n toplocatie voor niks. Rustig, bakker aan de overkant en vlak bij het centrum. Heike had wat last van migraine, dus kroop na het ontbijt nog even terug onder de wol. Ik ben Derry nog even ingelopen en heb aan dat Bloody Sunday-verhaal nog wat meer feiten toegevoegd door een bezoek aan “The Museum of Free Derry”. Daar werd de hele aanloop naar die dag uitgebreid beschreven. Ook dat er in de aanloop van een aantal jaren door demonstranten met benzinebommen naar de politie en het leger werd gegooid en dat er meerdere politiemensen zijn vermoord. Het praat de gebeurtenis van die dag natuurlijk niet goed, maar het geeft wel aan hoe escalerend de situatie destijds was. Uit onderzoek is overigens gebleken dat er die dag geen enkele demonstrant gewapend was en er ook geen benzinebommen werden gegooid. Al met al kwam ik er niet vrolijk vandaan.
Gelukkig ging het weer beter met Heike toen ik terugkwam. We hebben het plan weer opgepakt en koers gezet naar het noordelijkste puntje van Ierland. Dat betekent weer van Noord-Ierland (UK) naar Ierland, maar ook nu weer geen grens. Het zal wel.
Het was een beetje druilerig weer en Google Maps had vandaag ook een eigen wil. Dat resulteerde in enige spanning in de camper, maar we hebben het als volwassenen weer opgelost.
Bij Malin Head aangekomen kon ik hem mooi een plekkie inschuiven. Handrem erop en wandelen maar.
Zoals gezegd is Malin Head het noordelijkste puntje van Ierland. Er loopt een wandeling over de kliffen vanaf dit punt naar “Devil’s Hole”. Stevige trip weer, want het gaat natuurlijk weer op en neer. Voor de meelezers waarschijnlijk zoiets van: Jezus, alwéér rotsen in het water! Dat begrijp ik best, maar het gevoel dat je hebt als je daar bovenop staat is niet te beschrijven. Dat doe ik dan ook maar niet en ik zet de rotsen gewoon in het verslag.
Na de wandeling weer terug bij de camper nog even geprobeerd de wagen fatsoenlijk voor de nacht te parkeren, maar dat is niet gelukt. Dan maar naar beneden, want daar had ik op de heenweg ook een leuk plekkie gezien. Daar stond nu ook al iemand, maar voor ons was er nog plaats. Auto op de blokken en stoeltjes naar buiten. Hmmm, regen!! ’t Is wel miezer, maar buiten zitten zat er even niet in. Dan maar binnen koken en de avond een beetje met spelletjes doorgebracht. Internet hadden we niet, dus we hoefden ook geen blog te maken. Vandaar dat ‘ie wat later is.
Vrijdag 24 juli Malin Head – Ballycastle
Door de schapen wakker gemaakt aan het water van Malin Head. Het heeft toch wel iets hoor, dat staan in de vrije natuur.
Voor vanavond hebben we een camping geboekt, want na twee dagen zonder faciliteiten is het toch wel handig dat je het chemisch toilet ergens kunt legen. Rond 10.30 uur vertrokken en op naar Greencastle, want daar gaan we met de ferry over. Anders moeten we weer eerst terug naar Derry. De ferry vaart over de River Foyle van Greencastle (Ierland) naar Magilligan (Noord-Ierland), wederom zonder grensperikelen.
Behalve dat de maximumsnelheid weer in miles wordt aangegeven en de dieselprijzen weer in ponden staan, verandert er weinig aan het landschap. Iers dus. We beseffen wel dat we Ierland nu achter ons laten. Ierland heeft ons in vele opzichten verbaasd. Ten eerste het mooie weer (maar dat geldt hier ook voor de Ieren zelf), maar vooral de mooie natuur en de weidse zandstranden. Een fantastisch land om zeker naar terug te keren.
Omdat de koelkast aardig leeg is en we nog een week te gaan hebben, zijn we dit keer bij een Noord-Ierse Lidl gestopt. Betere prijzen weer dan in Ierland. De nodige voorraad ingekocht en op naar de Giant’s Causeway. Volgens Wikipedia de meest toeristische attractie van Noord-Ierland. Tja, dan moeten wij er ook naartoe natuurlijk. Bij de parkeerplaats zagen we op het bord dat de entree 19 pond p.p. was, maar gelukkig werden we teruggestuurd: geen plaats voor campers. Of we in het vorige dorp wilden gaan staan. Oké, omgedraaid en een parkeerplaats in Bushmills gevonden. Daar eerst maar eens even wat gegeten en A.I. geraadpleegd. Die had een leuke fietsroute voor ons naar de Giant’s Causeway, en dan is de entree gratis. Klinkt goed en aldus gedaan. Fietsen er af, 500 meter naar het fietspad en een schitterende route door de duinen, langs een historische spoorlijn en bukken voor de golfers op de golfbaan.
Bij het bezoekerscentrum aangekomen de fietsen geparkeerd en de rode (langste) route gelopen. Gaat uiteraard eerst weer naar boven.
De hele attractie draait om de bijzondere rotsformaties die zo’n 60 miljoen jaar geleden na een vulkaanuitbarsting zijn ontstaan. Het zijn over het algemeen zeshoekige zuilen die ook weer in lagen opgestapeld zijn. Heel bijzonder inderdaad.
Via de Causeway Coastal Route naar de camping gereden. Het is “Watertop Farm”, weer een boerderijcamping. Daar aangekomen om 19.30 uur lazen we op het check-in-bord dat we op plek 4 mochten gaan staan. Heel de dag is het weer prachtig warm weer geweest, maar nu trokken de wolken voor de zon en koelde het snel af. Dat betekent weer eten in de camper.
Oh ja, voor het eten de gasfles moeten vervangen. Hij was eindelijk leeg, na 7 weken koken, af en te de boiler aan om te douchen en koelen van de koelkast als we niet aan de stroom staan. Dat valt dus best mee.
Morgen gaan we naar Belfast. De laatste stop voordat we aan de terugreis beginnen.
Wat een diversiteit aan indrukken. Soms op één dag. Levert een heerlijk uitgebreid verslag op.
Zeer bijzondere rotsformaties, nog nooit eerder gezien. Ik begrijp het wel, dat deze kust jullie steeds weer even stil laat vallen.
Zo mooi!
De laatste week is begonnen buurtjes, lijkt het toch ineens omgevlogen!
Geniet nog maar even van de ruimte en vrijheid!
zo, ik ben weer bij gelezen, wat een mooie reis maken jullie toch zeg!
kijk weer uit naar jullie volgende verhalen.
netjes gedaan hoor 7 weken met 1 fles!
kon hij gevuld worden of kon je hem omruilen voor een volle?