Zondag 12 juli: Banna Beach – Doolin (137 km) – Pechdag
Tja, op Instagram lees je vaak alleen maar mooie dingen en dat heb ik hier ook aardig vol kunnen houden tot vandaag. Alle pech komt in drieën zeggen ze wel eens, en dat was vandaag helaas op ons van toepassing.
Maar laat ik bij het begin beginnen, want van echte pech kun je natuurlijk niet spreken als je met het geruis van de golven wakker wordt. Wanneer je de deur openzwiept, sta je gewoon direct op het strand. Een enkele lokale badgast was al in de zee te vinden en wij hebben die ochtendduik ook maar gewoon gedaan. Stukken frisser dan gisteren, maar wel erg lekker. Toen de eerste strandgasten arriveerden, zijn wij vertrokken. De eerste stop was in Tarbert, want daar moesten we met de ferry over naar Killimer. De tickets hadden we gisteravond al online gekocht. Bij de ferry zijn we achteraan in het rijtje aangesloten en zijn we nog even naar de pier gelopen.
Het bleek dat de ferry er al direct aan kwam. Snel weer terug de cabine in dus, en zoals iedereen weet is snel niet altijd goed. Ik ging in volle vaart met mijn hoofd tegen de rand van de opbouw. Nu stoot je dagelijks je hoofd wel ergens aan in deze camper – voornamelijk aan het fietsenrek als je achter de wagen iets wilt pakken – maar nog niet eerder bleef er een stuk hoofdhuid aan de camper plakken. Een flinke jaap in mijn schedel dus. Pleister erop en met een lichte hoofdpijn de ferry opgereden.
Na een klein half uurtje waren we aan de overkant en hebben we de weg voortgezet naar de Kilkee Cliffs. Wat de watervallen zijn voor Canada, zijn deze kliffen voor Ierland. Het is haast niet te beschrijven en de foto’s kunnen het ook niet helemaal overbrengen, je moet er echt zelf geweest zijn. Wij waren er en het was werkelijk schitterend. We hebben een paar wandelingen gemaakt en in het groene Ierse gras boven op een klif onze boterhammen genuttigd.
Daarna stonden de Cliffs of Moher op het programma. Die staan redelijk bovenaan als het om de bezienswaardigheden van Ierland gaat. De cliffs liggen zo’n 3 km voor Doolin, onze eindbestemming van vandaag.
Gisteren had ik mijn verhaal afgesloten met dat het schakelen wat problemen opleverde. Dat ging vandaag eigenlijk steeds erger worden. Soms ging het wel en soms kreeg ik hem heel moeilijk in de 1 of 2. Dus maar rustig verder rijden. Nou, dat rustig werd wel heel erg waar toen we door Google Maps door een stranddorpje werden geloodst waar het verkeer helemaal vaststond. Door geparkeerde auto’s langs de weg kon je elkaar met moeite passeren, al helemaal met onze breedte van 2,40 meter. Het werd pas echt vervelend toen er een tegenliggende camper kwam en we de spiegels moesten inklappen om te passeren. Dat ging net, maar waar we niet aan hadden gedacht waren de luifels. Met een flinke bonk bleven die aan elkaar hangen, wat natuurlijk schade opleverde. Met een beetje voorzichtig steken waren we los en reed ieder zijn eigen weg weer verder. De luifel hangt er gelukkig niet los bij, dus we checken de schade op de camping wel.
Ondertussen ging het met de versnellingen steeds slechter. Toen we weer reden bleek dat de 3 en 4 nu ook niet meer te vinden waren. Al snel besloten we om de Moher-kliffen letterlijk links te laten liggen en rechtstreeks naar de camping te rijden. Een lastige opgave met een camper die je nu helemaal niet meer in een versnelling krijgt als de motor draait. De enige manier: stoppen, motor uit, de gewenste versnelling kiezen, weer starten en rijden. Op die manier hebben we de laatste 10 km afgelegd over een prachtige landelijke weg van 3 meter breed, die af en toe steil naar boven of beneden liep. Eenmaal op de camping ingecheckt en direct maar eens een pechmelding bij de ANWB gemaakt. Omdat het zondag is en de camper vermoedelijk weggetakeld moet worden, is afgesproken dat ze morgen een lokale garage gaan bellen om te helpen.
Alle symptomen zijn aan AI gevoerd en het lijkt inderdaad op een versleten koppeling of een defecte koppelingscilinder. Had ik zelf ook al bedacht (misschien moet ik wel vrijwilliger bij AI worden). We gaan het morgen zien. Vlak bij de camping is de zee, dus we hebben de stoeltjes op de rug gebonden en zijn erheen gelopen. Daar hebben we nog een tijdje gezeten. Vanavond hebben we alle bederfelijke etenswaren uit de koelkast maar opgegeten, want we weten nog niet hoe lang dit allemaal gaat duren.
Oh ja, de luifel heeft lichte schade. Hij moet nu wat geholpen worden met uitdraaien en er zit een deukje inmaar dat komt wel weer goed.
Dus voor morgen even geen vast plan. Het zal wel een dagje garage worden.
Ik was er al bang voor Rob, ook al heb ik er totaal geen verstand van…….Vind eigenlijk dat je er nog lang mee doorgereden bent.🙈
Hopelijk is het snel op te lossen………
De foto’s van de kliffen zijn prachtig.
Gelukkig liggen jullie op je buik en sta je niet stoer bij het randje wat sommige ( in mijn ogen domme) toeristen wel eens doen!
I cross my fingers for you!
jeetje wat klote zeg. hoop dat het snel opgelost kan worden.
verder de foto’s weer prachtig.
Prachtig daar. Hopen dat de schade meevalt!!
Nou Rob, dat zijn toch weer hele ander (kop)zorgen😉 ik hoop dat je (hoofd)pijn een beetje meevalt en dat de reparatie aan je camper ook voorspoedig en zonder al te hoge kosten verloopt. Anders wordt het een crowdfunding opzetten, met help Rob en Heike de vakantie door 😂, want er moet wel een positief (reis)vervolg komen natuurlijk.
We gaan het vast en zeker horen in je volgende blog.
Vervelend deze tegenslag. Hopelijk een snel herstel van je hoofd en reparatie aan de camper zodat jullie je mooie reis kunnen voortzetten.